Gedicht van de week

De zin van het bestaan

Door Gera Pronk

Ik trek het asfalt met levensbedreigende snelheid onder mij door. Ik moet wel. ‘Harder rijden waar het kan’ zegt de overheid. Ik ben op de terugweg van een gedichtenfestival, “Het park vertelt”.

Op de kleuterschool heb ik geleerd om tussen de lijntjes te blijven. Gum werkt niet voor kleurpotloden. Rubber werkt niet voor stippellijnen. Ik haal links in, soms rechts. Het moet wel leuk blijven.

Je kunt simultaan signaleren. Of asynchroon. Of tegendraads. Om medeweggebruikers scherp te houden kan de richtingaanwijzer onafhankelijk van de gekozen rijrichting worden gebruikt. We hebben er een code voor. Geloof ik.

Om mee te gaan met mijn tijd heb ik een plastic houder voor een mobiele telefoon in een ventilatorrooster in het dashboard geplaatst. De houder kostte 1 euro 99 bij de Action; daarom draait hij soms rondjes met mijn mobiel. Ik stuur dan bij. Dat gaat meestal goed.

Hoe meer schakelaars en knoppen de auto heeft, hoe groter de kans dat deze zichzelf kan besturen. Dat is handig. Dan kun je ondertussen de toetsen van je telefoon gebruiken. Zolang je mobiel in de plastic klem draait mag dat.

Met blote voeten rijden mag niet. Je moet niet te veel voelen als je voor de snelweg kiest. Ik heb nog nooit een controle op mijn chauffeursschoeisel gekregen. Toch heb ik als ik instap schoenen aan.

Je kunt tijdens het rijden luisteren naar een pittig interview van Harmke Pijpers met een interim bestuurder van een medisch centrum, bijvoorbeeld over innovatie, en tegelijk een praktisch advies van de mevrouw van de navigatie tot je nemen. Je kunt overwegen om een blog over deze combinatie te schrijven. Je kunt besluiten om de cruise control in te schakelen zodat je daarna je afgehapte appel kunt leggen op de passagiersstoel, op een, eerder gebruikt papieren zakdoekje (dat je uit een rugzak met diverse vakjes met ritsen van de achterbank hebt geplukt). Na die appel kun je je hand afvegen aan een pijp boven een blote voet om er vervolgens een leesbaar whatsapp-bericht aan ‘thuis’ mee te typen zodat ‘thuis’ over twintig minuten de oven kan aanzetten voor het smulwebrecept van aubergine en paprika met geitenkaas (met geitenkaas vanwege de koemelkallergie van je dochter).

Ondertussen blijft het asfalt je zo hard als kan van Oosterbeek naar Driebergen trekken.

Het antwoord op ons bestaan is autorijden. Er zijn weinig dichters die daar zin in hebben.

46 autokilometers in 393 woorden

iPoezië

Wat is het?
Stel je voor: je loopt de Bibliotheek binnen en op je mobiele telefoon krijg je een berichtje: "Gedicht van de week". Je klikt op het bericht; er verschijnt een sonnet op je scherm. Terwijl je leest word je een moment meegenomen in de wereld van de poëzie.

Hoe werkt het?

  • Installeer de Lightcurb app op je mobiel  (IOS  of Android)
  • Open de app
  • Registreer je (eenmalig)
  • Ontvang een melding

Veel leesplezier!

Let op: zet het volgende aan:
internet, Bluetooth en locatievoorzieningen.

Gedichten archief

  1. De zin van het bestaan

    Door Gera Pronk

    23 oktober 2017

    Bekijk details van De zin van het bestaan

  2. JIJ

    Door Miek van Hooft

    16 oktober 2017

    Bekijk details van JIJ

  3. Gebeurt soms …

    Door Kitty van Hove

    9 oktober 2017

    Bekijk details van Gebeurt soms …

  4. Sprookjeshuwelijk

    Door Erik van Os

    4 oktober 2017

    Bekijk details van Sprookjeshuwelijk

  5. Gruwelijk eng

    Door Jozua Douglas

    2 oktober 2017

    Bekijk details van Gruwelijk eng

  6. Steek

    Door Simone Hazendonk

    4 september 2017

    Bekijk details van Steek

  7. Zomer

    Door Astrid List

    28 augustus 2017

    Bekijk details van Zomer

  8. Aarde wees niet streng*

    Door Elisabeth de Nooij

    21 augustus 2017

    Bekijk details van Aarde wees niet streng*

  9. Buren & Juf

    Door Simone Hazendonk

    14 augustus 2017

    Bekijk details van Buren & Juf

Meer

Promofilm iPoëzie